Boko-maru – obrządek zbratania dusz, polegający na stykaniu się przez dwie osoby podeszwami stóp.
Bokonon – jedyny prorok i twórca Bokononizmu. Przez całe swoje życie tworzył Księgę Bokonona.
Borasisi – Słońce, ojciec wszystkich planet, małżonek Pabu. Odtrącił wszystkie swoje dzieci, które po dziś dzień w bezpiecznej odległości okrążają swego gniewnego ojca.
Calypso – pieśni w Księdze Bokonona, odpowiednik psalmów z Biblii.
Duffla – określenie na sytuację, w której losy wielu tysięcy ludzi znajdują się w ręku stuppy.
Duprass – karass składający się tylko z dwóch osób. Prawdziwa miłość. Członkowie duprassu charakteryzują się tym, że spoglądają na innych ludzi z pobłażliwą wyższością. Zawsze umierają w tym samym tygodniu.
Dynamiczne napięcie – nauka o bezcennej równowadze pomiędzy dobrem a złem. Zakłada, że dobre społeczeństwa można budować przez samo przeciwstawianie dobru zła i podtrzymywanie nieustannego napięcia między nimi. Termin wywodzi się od metody kulturysty Charlesa Atlasa, który wychodzi z założenia, że muskulaturę można rozbudowywać bez pomocy hantli i sprężyn, przeciwstawiając po prostu jedne grupy mięśni innym.
Foma – nieszkodliwe łgarstwo, kłamstwo.
Granfalon – fałszywy karass, grupa pozornie połączonych ze sobą ludzi. Przykładami granfalonów są partie polityczne oraz każdy naród.
Kankan – narzędzie, któro wprowadza człowieka do jego karassu.
Karass – zespół ludzi, którzy – nie zdając sobie z tego sprawy – realizują Wolę Boga. Karass jest nadany przez Boga. Oznacza to, że karass nie uwzględnia podziałów narodowych, instytucjonalnych, zawodowych, rodzinnych i klasowych, które są zwykłymi granfalonami, wymysłami człowieka. Bokonon stwierdza, że próby ustalenia, kto wchodzi w skład naszego karassu i jakie zadanie zostało mu przydzielone, są z góry skazane na niepowodzenie.
Księga Bokonona – święte pismo Bokononizmu, spisywane całe życie przez Bokonona.
Pabu – Księżyc, matka wszytkich planet, małżonka Słońca, Borasisi. Największą sympatią darzyła Ziemię, ponieważ byli tam ludzie, którzy wznosili ku niej wzrok. Gdy Borasisi odtrącił wszystkie swoje dzieci oraz ją samą, zamieszkała razem z Ziemią.
Pul-pa – dosłownie “deszcz gówna” bądź “gniew boży”.
San Lorenzo – wyspa zamieszkała przez Bokokonistów.
Sinuki – “czułki życia”.
Sin-wat – człowiek, który chce całą całą miłość drugiej osoby dla siebie. Bokonon uczy, że bardzo źle nie kochać wszystkich jednakowo.
Stuppa – pijane dziecko we mgle.
Vin-dit – gwałtowne i bardzo osobiste przeżycie, popychające człowieka w kierunku bokononizmu. Oświecenie, że Bóg wie o nas wszystko i ma co do każdego z nas jakieś ściśle określone plany.
Wampeter – “oś karassu”, bez którego jego istnienie jest niemożliwe. Wampeterem może być wszystko: rzecz, idea, dźwięk. Członkowie karassu krążą wokół niego – wspólnego środka – po orbitach duchowych. Wampeter danej osoby może się zmienić. Każdy karass ma zawsze dwa wampetery – jeden, którego znaczenie wzrasta, i drugi, którego znaczenie maleje.
Wrang-wrang – człowiek, który odwodzi ludzi od określonej linii rozumowania, wykazując na przykładzie własnego życia absurdalność tej drogi.
Zah-mah-ki-bo – przeznaczenie, nieunikniony los.
